WSNP: Aanvragen eigen faillissement natuurlijke personen: een noodzakelijk goed voor toelating!

Voor ondernemers die een eenmanszaak of een vennootschap onder firma drijven en die – om wat voor reden dan ook – het hoofd niet langer boven water kunnen houden is een faillissement vaak het gevolg. Het komt vaak voor dat één of meerdere schuldeisers van de ondernemer het faillissement van de vennootschap onder firma aanvraagt tezamen met haar vennoten ofwel in geval van een eenmanszaak, van de natuurlijk persoon die de eenmanszaak dreef.

_x000D_ _x000D_

Voor natuurlijke personen is de toelating tot de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen – afgekort WSNP – in vele opzichten te verkiezen boven het in staat van faillissement verklaard worden. Dit heeft een aantal redenen. Zo krijgen natuurlijke personen na drie jaar in de WSNP gezeten te hebben – indien voldaan aan alle verplichtingen die de WSNP met zich meebrengt – een zogeheten ‘schone lei’ toegekend. Dit houdt in dat de schulden die, na drie jaar in de WSNP te hebben gezeten, niet voldaan zijn aan de schuldeisers, kwijtgescholden worden. Wanneer een natuurlijk persoon in staat van faillissement verkeert, is hij niet langer bevoegd te beschikken over het beheer en de beschikking over zijn vermogen. Deze taak ligt vanaf de dag der faillietverklaring bij de curator. Daarnaast heeft de curator als taak zoveel mogelijk baten te generen voor de boedel, waarmee uiteindelijk de schulden voldaan mee dienen te worden. Het grootste nadeel van het in staat van faillissement verkeren voor een natuurlijk persoon, ten opzichte van toelating tot de WSNP, is dat indien het faillissement – in de meeste gevallen – wordt opgeheven in verband met gebrek aan baten, de natuurlijk persoon niet alleen het beheer en de beschikking over zijn vermogen weer terugkrijgt maar ook zijn schulden! Kortgezegd herleven alle schulden van de schuldeisers die niet voldaan zijn tijdens het faillissement van de natuurlijk persoon nadat het faillissement is opgeheven. Dit is alleen anders indien de natuurlijk persoon na omzetting van het faillissement, alsnog terecht komt in de WSNP.

_x000D_ _x000D_

Dit laatste raakt de kern van deze blog. Wanneer een natuurlijk persoon de rechtbank wil verzoeken zijn faillissement om te zetten in de wettelijke schuldsaneringsregeling dient hij aan een aantal vereisten te voldoen. Zo moeten de schulden die ontstaan zijn in de vijf jaar voorafgaand aan het omzettingsverzoek te goeder trouw zijn ontstaan en mag de failliet tijdens het faillissement geen nieuwe schulden hebben laten ontstaan. De curator van de failliet dient alvorens de failliet een verzoek doet aan de rechtbank tot omzetting van het faillissement naar de WSNP, advies uit te brengen aan de rechter-commissaris over het al dan niet toelaten van de failliet tot de WSNP. De curator is ten slotte degene die weet hoe de failliet zich tijdens het faillissement heeft gedragen. De rechter-commissaris zal vervolgens niet alleen bekijken of de failliet aan alle vereisten om toegelaten te worden tot de schuldsaneringsregeling voldoet, maar ook of ‘artikel 15b Faillissementswet’ niet aan de failliet kan worden tegengeworpen. Indien voornoemd artikel wel tegengeworpen kan worden, zou dit een belemmering kunnen vormen om toegelaten te worden tot de WSNP.

_x000D_ _x000D_

Tegenwerping van artikel 15b Faillissementswet houdt kortgezegd in dat indien de failliet niet zelf (ook) zijn eigen faillissement heeft aangevraagd dit in de weg staat aan het opheffen van zijn faillissement onder het gelijktijdig van toepassing verklaren van de schuldsaneringsregeling. Het is uiteindelijk aan de rechter-commissaris of de failliet wel of niet toe te laten tot de WSNP.

_x000D_ _x000D_

Nu tegenwerping van het niet voldoen aan artikel 15b Faillissement aan de toelating tot de WSNP in de weg kan staan, is het aan natuurlijke personen, die in zwaar weer verkeren en hoogstwaarschijnlijk hun persoonlijke faillissement zien naderen, ten zeerste toe te juichen een verzoek tot eigen faillietverklaring te doen. Hiermee verspillen zij niet de mogelijkheid om na afwikkeling van het faillissement alsnog de wettelijke schuldsaneringsregeling in te kunnen en daarmee uiteindelijk een schone lei te verkrijgen.